Regie: Christophe Gans
Cast:
Sean Bean, Radha Mitchell e.a.
Kijkwijzer:
16, eng

Rose heeft genoeg van de nachtelijke wandelingen van dochter Sharon. Uit pure wanhoop zoekt ze uit of de plek waar Sharon het constant over heeft, Silent Hill, daadwerkelijk bestaat. Het blijkt een spookstadje in West Virginia te zijn en ze besluit haar dochter daar mee naar toe te nemen om zo de aard van het vreemde gedrag aan te pakken. Silent Hill is echter een plek met een duister verleden…

Aan de rand van Silent Hill verongelukt de auto waar Rose (Radha Mitchell) en Sharon inzitten, maar als Rose bij bewustzijn komt ontdekt ze dat Sharon pleitte is. Er zit niets anders op dan om het mistige Silent Hill te betreden en uit te zoeken waar haar dochter is. Dit is het begin van het verhaal, meer laat ik er niet over los omdat ik niet teveel wil verklappen en omdat het ontzettend ingewikkeld in elkaar steekt. Laten we het erop houden dat er als het ware twee werelden zijn, net als in de Matrix, al gaat het hier om het hedendaagse en een hel, compleet met verminkte lichamen en ander gespuis. Naast de zoektocht van Rose volgen we tevens de vader, Christopher (Sean Bean), die naar zijn vrouw en dochter op zoek gaat.

Hoewel de film het verhaal erg ingewikkeld aanpakt en uiteindelijk wat langdradig aanvoelt, vind ik Silent Hill toch één van de betere verfilmde games. Waar de Resident Evil-films op matige actie films uitdraaiden zet Silent Hill de mistige stad, beklemmende sfeer en hele enge, negen jarige meisjes zoals we die kennen uit de games, goed neer. Wel mist de film goede schrikmomenten en word het nooit heel eng. Al met al een vermakelijke horror titel al zal het geen overbodige luxe zijn je eerst te verdiepen in de games of er één spelen. Veel niet-gamers geven aan er weinig van te begrijpen.

Eindcijfer: 7,5