Een kleine geschiedenis: de Game Boy is ooit mijn eerste spelcomputer geweest en heeft mij aan het gamen gekregen. Op het gebied van normale spelcomputers was ik totaal niet met Nintendo bezig, ik had een Sega Megadrive (16-bit motherfucker). Ook de Nintendo 64 werd overgeslagen, maar de GameCube werd wel aangeschaft. Dat apparaat was stommer dan Jessica Simpson en al gauw stond Nintendo wederom op nul bij mij.

Zoals je inmiddels zou moeten weten is de opvolger van de GameCube, de Nintendo Wii. Heel fijn, maar het belangrijkst is dat je met een totaal gestoorde controller speelt, het is eigenlijk een afstandsbediening dat als zwaard, knuppel, racket of dirigeerstokje dienst kan doen, maar op de zijkant als een conventionele controller speelt.

Heel sceptisch stond (en sta) ik daar tegenover. Ik zie de Wii als een GameCube met een gekke controller want grafisch gaat men er niet op vooruit. Dat vind ik nog niet eens zo belangrijk, maar het lijkt mij tevens niets om continu die maffe controller heen en en weer te zwiepen. Op een feestje (met véél alcohol) zal het ongetwijfeld heel vet zijn, maar daar heb ik toch geen ruimte voor en dat wil ik ook niet echt. Hoe leg je bovendien aan de buurvrouw uit dat het witte knuppeltje dat je in je handen hebt toch echt een golf club representeert? Dat bedoel ik, niets voor mij. Wel ben ik na het zien van het volgende filmpje wat positiever over de machine, het kan namelijk heel erg leuk zijn. Zo blijkt.

Veel minder representatief, maar ook wel veel leuker is dit filmpje waarop Nintendroid en InsideGamer collega Lauran ook even met de Wii mag zwiepen en zwaaien.