Regie: Martin Campbell
Cast: Daniel Craig, Eva Green e.a.
Kijkwijzer: 12, geweld, angst, seks

De vorige James Bond – Die Another Day met Pierce Brosnan en Halle Berry – vond ik ontzettend tegenvallen, met Casino Royale willen de makers een andere weg inslaan. Een reboot eigenlijk met een verhaal van Ian Flemming, Daniel Craig als de nieuwe, blonde Bond én een toch zeker wel mooie Bond-girl in de vorm van Eva Green.

De internationale pers waardeert dit zoveelste deel in de serie overduidelijk, Casino Royale is overgoten met cijfers tussen de 7 en 8,5. Ik moet gelijk nu maar bekennen dit een waardeloze Bond-film te vinden. Als actiefilm is het allemaal best aardig, maar ik hoef niet perse actie, ik wil James Bond. De Britse geheimagent heeft een accent, een knap uiterlijk met donker haar, slaat seks met een mooie vrouw nooit af, drinkt zijn Martini ‘shaken not stirred’, wint een (vuist)gevecht met gemak, gooit er altijd een one-liner in na iemand te hebben vermoord, heeft de stoerste gadgets die hem worden aangereikt door een ‘Q’ of een ‘R’ en kan mensen opblazen zonder daarbij bloed te tonen. In Casino Royale krijgen we precies het tegenovergestelde.

Serieus, men heeft James Bond zo ontiegelijk niet-James Bond weten te maken dat ik braakneigingen kreeg toen ik bij de aftiteling aankwam en me besefte werkelijk niet één gadget gezien te hebben. Niet helemaal waar, hij heeft wel een mobieltje waarop op magische wijze de toegangscodes van beveiligde deuren verschijnen. De auto’s zijn nog wel in orde met wat mooie, oudere Aston Martin’s en de nieuwste DBS. Jammer is dan weer dat de enige achtervolging tien seconden duurt omdat de nieuwe James Bond zijn rijbewijs nog niet heeft en zijn auto zeven keer over de kop jaagt.

Het verhaal dan. Een enge meneer die bloed uit zijn oog (wat de fuck?!) zet een poker toernooi op om met het gewonnen geld een terroristische organisatie te financieren. De jonge Bond met zijn gloednieuwe ’00’ status op zak krijgt de missie voorgeschoteld om het toernooi te winnen en zo de bende uit te schakelen. Aan de ene kant vind ik het relaxed dat men van de cliché elementen uit de 20 voorgangers is afgestapt, maar dit deze nieuwe weg ligt mijlenver van Bond af. De actie is te standaard, het pokeren saai en het einde aan deze zinloze missie verwarrend. Gemiste kans om de serie het broodnodige nieuw leven in te blazen.

Eindcijfer: 6