The Good Shepherd

Regie: Robert De Niro
Cast: Matt Damon, Angelina Jolie e.a.
Kijkwijzer: 16, geweld

Edward Wilson (Matt Damon) is op jonge leeftijd de enige getuige van zijn vader’s zelfmoord en wordt op Yale, lid van de Skulls and Bones-society (waarvan o.a. ook George W. lid is). Via dat kliekje belangrijke mensen geraakt Edward bij de vers opgerichte Central Intelligence Agency. We volgen de onrustige eerste jaren van de CIA door de ogen van Edward die naar het schijnt gebaseerd is op het opperhoofd van de Counter Intelligence afdeling van de CIA tussen 1954 en 1974 – James Jesus Angleton.

Edward krijgt te maken met de door Amerika gesteunde aanval om Cuba terug te winnen in de beruchte Varkensbaai, maar het merendeel focust zich op de paranoïde rond het communisme. Denk aan spionnen, dubbel-spionnen en banden met (gevluchte) Nazi’s. Alles is topgeheim, achter elke spiegel zit een verhoorkamer, in elk bloemstuk een microfoon. Edward raakt verzeild in deze praktijken als het hoofd van één van de belangrijkste CIA afdelingen van die tijd. Daarbij loopt de relatie met zijn vrouw (Angelina Jolie) groot gevaar en moet hij zelfs kiezen tussen zijn land en zijn zoon.

Probleem met de Good Shepherd is, is dat het allemaal heel erg traag gaat. Bovendien zit er niet een duidelijke rode draad in waardoor ik aan het einde geen idee had waar Edward nou eigenlijk al die tijd op gejaagd had. De personages – hoewel goed gespeeld door Damon en Jolie – worden bovendien niet genoeg uitgediept, ik gaf niks om ze. Best jammer want het verhaal heeft veel potentie en kan ook zeker heel intrigerend zijn. Rokende kerels in maatpak en met hoed in duistere kamertjes maakt nog geen spannende film.

Eindscore: 6