Regie: Jonathan Dayton en Valerie Faris
Cast: Abigail Breslin, Paul Dano e.a.
Kijkwijzer: 12, discriminatie, drugs- en/of alcoholmisbruik, grof taalgebruik

Een rokende huismoeder, een falende vader, zoonlief die niet praat, opa aan de drugs en een homoseksuele oom met zelfmoordneigingen. Nee, dit is geen alledaagse familie. Hoe voelt het dan toch zo herkenbaar?

Het koddige meisje Olive heeft één doel in haar leven: Little Miss Sunshine worden. Hoewel haar familieleden het druk hebben met zichzelf of ruzie maken met een ander, gaan ze toch allen op pad naar Californië. Alles zal er aan gedaan worden om Olive naar de miss-verkiezing te krijgen. Een reis die natuurlijk bomvol zit met grote en minder grote rampen. Onderweg komen de personages henzelf bovendien tegen en leren ze waar het om draait in het leven.

Little Miss Sunshine is moeilijk uit te leggen eigenlijk: geen bekende naam op de aftiteling, een onderwerp dat niet direct tot de verbeelding spreekt en eigenlijk is het allemaal maar gewoontjes. Toch is de film niet voor niets genomineerd voor de Oscar in de categorie ‘Beste Film’. Little Miss Sunshine heeft iets. Het gedrag van de personages, de situaties en reacties zijn bij een hoop mensen herkenbaar, de achterliggende gedachte is de motor achter dit werk. Een mooie film dus en ik zou het zeker niet vervelend vinden als het gouden beeldje naar dit werk ging. In de kantlijn: geen idee waar de rating vandaan komt. Deze film bevat veel (ietwat donkere) humor, maar Kijkwijzer suggereert naar een werkje van Hannibal…

Eindscore: 8,5