Regie: Ethan & Joel Coen
Cast: George Clooney, Brad Pitt e.a.
Kijkwijzer: 12, geweld, grof taalgebruik

Osbourne Cox (John Malkovich) is een CIA agent met een drankprobleem. Zijn vrouw gaat van hem scheiden en om al wat chantage middelen achter de hand te hebben besluit ze zijn geclassificeerde bestanden te kopiëren. Ze raakt het schijfje kwijt in de sportschool, waar twee medewerkers handig gebruik van denken te maken door Cox te chanteren voor wat geld. Ik heb nu al hoofdpijn om dit verhaal uit te leggen!

Treasury agent Harry Pfarrer (George Clooney) doet het met Linda (één van de sportschool medewerkers) en geraakt zo ook verstrikt in het verhaal. De andere medewerker is Brad Pitt die een bizarre, over de top rol vervult als irritante yup. Dat is Burn After Reading sowieso: compleet geschift, en hoewel dat normaal gesproken perfect bij mij past, is dat deze keer niet zo.

John Malkovich zet een vage rol neer waarin hij eigenlijk de hele film ‘what the fuck’ schreeuwt. George Clooney is de ster van deze film, maar dat zie je er niet van af. Brad Pitt in zijn zogenaamd komische rol dan? Ook al niet, af en toe vallen de grappen zelfs helemaal dood. Ik weet niet of er een naam is voor de humor die Burn After Reading brengt (veel sites hebben het over ‘zwarte’ humor, maar daar versta ik véél leukere dingen onder), maar grappig is het niet. Het is een bij elkaar geraapt zooitje dat geen solide vorm aanneemt, het is van alles net niks. Bovendien duurt de film veel te lang waardoor het eigenlijk best afzien is om de hele film uit te zitten. We gaan naar de score toe, ik wil het er niet meer over hebben!

Eindscore: 4