Welkom in het nieuwe jaar, nogmaals. Het beloofd weer iets speciaals te gaan worden, zoals ieder jaar. Voor de meeste van ons zal januari betekenen dat het over is met de vakantie. Vier dagen geleden, het is een koude dinsdag 30 december, zat ik nog in een kleine bar in Madison met een oud-klasgenoot en mensen uit zijn buurt. Die bar was Azzalinos Bar & Grill om precies te zijn.

Er was een stelletje bij, hij 21, zij 23. Voor hen is de vakantie op 8 januari pas afgelopen, dan gaan ze namelijk terug. Ze waren slechts op verlof voor de feestdagen en moeten nog zeker zeven maanden aan de bak. Eerst naar de eindeloze woestijn van Koeweit en dan door naar bases in Irak. Ze waren beide medics, maar hadden tot nu toe hun werk goed gedaan. Zij had het er over dat ze haar borsten na de oorlog zou laten vergroten van een B naar een C-cup. Defensie zou daar grotendeels aan mee betalen. Dat leek hem wel wat, uiteraard.

Ze bood de groep shots Jack Daniel’s aan. Ik moest nog rijden maar kwam er niet onder uit. “May you live in heaven before the devil knows your dead”, zei ze voordat iedereen de borrel achterover goot. Ze klonk als een gebrainwashte vechtmachine. Een knappe universiteitsstudent in de groep begreep de uitdrukking niet en ze trok een raar gezicht. De oorlog was gelukkig ver weg.