Onlangs las ik over een onderzoek naar het gebruik van sociale netwerken door CEO’s van de Fortune 100. Conclusie: CEO’s houden zich totaal niet bezig met Twitter of Facebook. Ik trok deze conclusie vervolgens door naar de bedrijven die zij besturen: deze merken zullen dan ook wel geen kaas hebben gegeten van blogs, RSS feeds of Flickr streams. Misschien kwam dat ook omdat ik hoorde van een opdracht om corporate screensavers (1983) en mail templates (1995) voor AEGON te maken. Enfin, in de praktijk blijkt het iets genuanceerder te liggen.

Zo zijn er voorbeelden van grote logge multinationals die wel de mogelijkheden van online verkennen. IBM heeft nu bijvoorbeeld blogs in zowel de Verenigde Staten (Twitter) als Nederland (Twitter) en België (Twitter) om in discussie te treden over een ‘slimmere planeet’. Unilever lanceerde recent – na het laten vallen van Life & Cooking (oude media) – online platform Yunomi, voor vrouwen.

Het is goed om te zien dat bedrijven het proberen, maar ik ontsteek niet spontaan in euforie. Mogen we in de tweede (of derde?) helft van het internet niet meer verwachten dan blogs en YouTube filmpjes?

UPDATE: Ik wilde Heineken al in dit artikel opnemen voor hun visueel sterke websites en slimme virals als Walk in Fridge, maar eigenlijk is de geheel vernieuwde Heineken website een perfect voorbeeld. De bierbrouwer combineert een spaarsysteem met exclusieve (web) content. Dit is een marketingproject met een businessmodel.