Regie: Michael Mann
Cast: Johnny Depp, Christiane Bale
Kijkwijzer: 16, geweld, grof taalgebruik

Het zijn de begin jaren dertig en de FBI onder J. Edgar Hoover. Public Enemies gaat over de meest gezochte man(nen) van Amerika: bankovervaller John Dillinger en illustere figuren als Pretty Boy Floyd en Pretty Face Nelson.

Door op slimme wijze toe te slaan halen de boeven duizenden dollars binnen. De FBI weet Dillinger een aantal malen aan te houden, maar die weet telkens te ontsnappen door klungelige acties van het gevangenispersoneel. Absurd is een uitbraak van Dillinger en zijn mannen als deze in elke ruimte opnieuw een gevangenisbewaarder gijzelen om de volgende ruimte door te komen.

FBI-directeur J. Edgar Hoover besluit uiteindelijk de Dillinger zaak aan te grijpen om zijn FBI te laten groeien tot een immense instantie. Top agent Melvin Purvis (Christian Bale) gaat de zaak behandelen, maar heeft uiteindelijk alsnog hulp nodig van Texaanse schutters om zich door talloze belegeringen en achtervolgingen te slaan.

Public Enemies is een uiterst sfeervolle film, met een ijzersterke prestatie van met name Bale, die ik in zowel The Dark Knight als Terminator te zwak vond. De film zet een geslaagd (her en der ‘creatief verfilmd’) verhaal rond de mysterieuze Dillinger neer. Stiekem ontstaat er toch een beetje compassie voor de boef en had ik het gevoel dat regisseur Mann zichzelf tijdens de productie afvroeg wie er in die criminele hoogtijdagen nu goed of slecht was? Meer dan eens krijgen we te zien hoe de FBI omgaat met informanten en onschuldige burgers… De film beantwoord de vraag vervolgens niet, maar hult zich – mede door de korte, soms wat vreemde conversaties – in mysterie.

Eindcijfer: 7,5