Regie: Quentin Tarantino
Cast: Brad Pitt, Mélanie Laurent e.a.
Kijkwijzer: 16, geweld, grof taalgebruik

De nieuwe van Quentin Tarantino had heel erg makkelijk kunnen teleurstellen want de verwachtingen waren hoog opgelopen dit jaar. Het is toch de nieuwe Quentin Tarantino en Brad Pitt speelt er in mee. Om nog te zwijgen over het gevoelige onderwerp (Tweede Wereldoorlog) en onnodig grof geweld in Tarantino-stijl.

In het eerste hoofdstuk (typisch Tarantino) maken we kennis met de enge SS-kolonel Hans Landa (een geweldige rol van Christoph Waltz) in het door Nazi-Duitsland bezette Frankrijk. Het sterkste punt van Basterds is gelijk duidelijk: sterke, keiharde conversaties en slim opbouwende situaties begeleid door de muziek uit spaghetti-Westerns. In het tweede hoofdstuk komen ‘The Basterds’ onder leiding van luitenant Aldo ‘Apache’ Raine (Brad Pitt) in beeld. Deze bende van Joodse Amerikanen zijn voorafgaande aan de inval van de geallieerden, ingezet om de Duitsers angst in te boezemen. Dit bereiken ze door alle Nazi’s die ze tegen komen op bloederige wijze te vermoorden én te scalperen. De hoofdstukken sluiten vervolgens naadloos op elkaar aan: veel actie in die van de Basterds en zeer goed opgebouwde spanning in de scènes van andere personages.

Brad Pitt vind ik niet in elke film even goed (zie bijv. Burn After Reading), maar Aldo Raine is een échte basterd – rauw, scherp van tong en dus geloofwaardig. Naast de hoofdrollen vallen vooral de Duitse karikaturen van Hitler (met cape) en Goebbels op. Het is uiteindelijk de enge Landa met zijn continu macabere ondertoon die je zal bij blijven.

Ik zal niet pretenderen een groot QT-fan te zijn; Pulp Fiction en Reservior Dogs heb ik gezien, maar het zijn mijn favoriete films niet. Inglourious Basterds vind ik simpelweg veel leuker om te zien en dat komt stiekem misschien wel omdat het niet aanvoelde als een echte Tarantino. Ja, er is de verdeling in hoofdstukken en al het geweld is ook echt een beeldmerk van de regisseur, maar toch is deze film veel geestiger. Ik verwacht niet dat mensen die de vorige werken van deze regisseur niets vonden, wel zullen genieten van Basterds, maar ze missen de leukste Tweede Wereldoorlog spaghetti-western ooit.

Eindscore: 9