Capitalism: A Love Story

Regie: Michael Moore
Cast: Michael Moore e.a.
Kijkwijzer: 9, angst, grof taalgebruik

Michael Moore gaat in z’n nieuwste docutainment (haha) met een lege zak naar het hoofdkantoor van Goldman Sachs, vóór de financiële crisis één van de meest toonaangevende investeringsmaatschappijen ter wereld. De boodschap: de $700 miljard die de Amerikaanse regering in de banken stak om hen ‘te redden’ is onderdeel van de grootste roof aller tijden.

De regisseur gaat in op de huidige crisis waar de wereld (en zeker ook Amerika) in verkeren, maar waarschuwt ook voor de macht van multinationals. Wat dacht je van een bedrijf als Wal-Mart dat in het geheim levensverzekeringen afsluit op werknemers waarbij bijvoorbeeld kanker is geconstateerd. Contracten waar letterlijk in staat dat vakkenvullers meer waard zijn na het overlijden, dan levend. CitiGroup-managers waarvan e-mails op straat kwamen te liggen waar ronduit werd gesproken over de macht van ‘het gepeupel’ en het gevaar dat de gewone burger is voor de rijke toplaag omdat iedereen stemrecht heeft.

Voor de mensen die ander werk van Moore – Bowling For Columbine, Fahrenheit 9/11, Sicko – kennen, weten ongeveer wat hun te wachten staat. Het is wederom een kant van het verhaal die we niet zo vaak te zien krijgen, waarvoor in mainstream media misschien ook wel te weinig ruimte is. Journalistiek blijft het wat kunst- en vliegwerk, Moore kiest immers nog steeds uit wie er wel en niet voor z’n camera komen. Toch blijft dit een zwak argument om de waarde van z’n werk onderuit te halen, de inhoud op zichzelf staat als een huis.

Eindscore: 7,5