Regie: Kathryn Bigelow
Cast: Jeremy Renner, Anthony Mackie e.a.
Kijkwijzer: 16, geweld, grof taalgebruik

Ik kan wachten tot ik een ons weeg, maar ook dit winterseizoen en volgend jaar zal The Hurt Locker niet naar de gangbare Nederlandse bioscopen toekomen (wel met NL ondertitels te downloaden). Enerzijds begrijpelijk, (Amerikaans) patriottisme doet het doorgaans toch minder goed in het nuchtere Nederland, en anderzijds onbegrijpelijk omdat Hurt Locker een hele krachtig film over de Irak-oorlog is.

We volgen William James die na het overlijden van Sergeant Thompson de taak krijgt een Explosive Ordnance Disposal (explosievenopruimingsdienst) team te leiden. Het team, naast James ook Sergeant J.T. Sanborn en specialist Owen Eldridge, moet elke dag een aantal malen de basis verlaten om bommen in het al zo gevaarlijke Irak (vlak na de invasie) te ontmantelen. James gaat daarvoor continue gehuld in een gigantisch ‘robotpak’ om hem te beschermen in het geval van een vroegtijdige explosie en de andere twee geven hem dekking.

Het onschadelijk maken van bommen gaat James goed af, maar er ligt altijd een onverwachte wending op de loer. Zo moet hij ineens z’n dienstwapen trekken als een nietsvermoedende burger een straat inrijdt waar hij net een bom onschadelijk probeert te maken. Een argeloze soldaat: “Well, if he wasn’t an insurgent, he sure is now.”

De kracht van Hurt Locker zit ‘m uiteindelijk in de boodschap, het allereerste beeld in de film toont een quote van voormalig New York Times Irak-expert Christopher Hedges: “War is a drug.” De jongens draaien door. James heeft een doos onder z’n bed met dingen die hem bijna vermoordde, er zitten allemaal ontstekers in van bommen, net als de ring van z’n eerste huwelijk. Het einde maakt de eerste statement meer dan eens duidelijk, oorlog is voor sommige mensen een verdovend middel.

Eindscore: 9