Gorillaz - Plastic Beach
Ja ja, een kleine 48 uur voor de officiële release van het derde studioalbum van de Gorillaz is het tijd voor de recensie. Hit it!

1. Orchestral Intro ft. Sinfonia ViVA
Ja, laten we beginnen.

2. Welcome To The World Of The Plastic Beach ft. Snoop Dogg
Het doet pijn, maar dit is geen sterk nummer. Het is samen met het intro een ‘okay’ begin van het album, maar de rijm van Snoop is niet ijzersterk.

3. White Flag ft. Kano en Bashy
Ah, ik zie een thema. Er zijn 16 nummers in totaal dus we beginnen langzaam, Damon Albarn heeft de tijd genomen. Leuke rap, blije beat.

4. Rhinestone Eyes
Oh, alleen door de Gorillaz? Geen supporting acts? Flauw, maar goed, het is wel gelijk één van de toppers van het album. Het is het geluid dat je kent van Clint Eastwood en Feel Good Inc., maar het is wel iets minder sterk. Op de beat ga ik wel helemaal los.

5. Stylo ft. Bobby Womack en Mos Def
Mos Def was dé held van eind 2009 en Bobby Womack rules op dit album (zoals u later zult merken). Perfecte eerste single, maar ik ga niet zeggen dat ik Stylo toffer vind dan eerder genoemde hitsingles. De video is wel op en top super!

6. Superfast Jellyfish ft. Gruff Rhys en De La Soul
De La Soul! Oude bekende van de band. Niet zo goed als ooit. Keihard refrein. “Superfast, superfast, I come in last, but just in time for breakfast.” Moddervet.

7. Empire Ants ft. Little Dragon
Ik weet nog niet exact wat het is, maar dit is een goed nummer. Vooral de tweede helft heeft een heerlijke flow.

8. Glitter Freeze ft. Mark E Smith
Wow, het album is nu flink op stoom. Uit het niets barst deze intergalactische beat los. Alsof de Gorillaz het met Hot Chip hebben gedaan. Is het fijn? Het is anders. Het is spacey.

9. Some Kind Of Nature ft. Lou Reed
Uit volle borst met Lou Reed meezingen is mooi.

10. On Melancholy Hill
Serieus, er hadden best een handjevol nummers geschrapt kunnen worden óf herpakt. De deuntjes zijn fijn, maar op deze manier maakt het, het album niet sterker.

11. Broken
Albarn geluid, maar dan zielig. Wat als de Gorillaz moeten huilen of zich eenzaam voelen? Dan zingen ze Broken.

12. Sweepstakes ft. Mos Def
Ze passen wel bij elkaar hoor, de band en rapper Def, maar het is ook weer niet heel bijzonder.

13. Plastic Beach ft. Mick Jones en Paul Simonon
Eén van mijn persoonlijke favorieten. Beat en tekst gaan perfect in elkaar over. De ironie is volmaakt: een ‘virtuele’ band die op een plastic eiland leeft, meer platen verkoopt dan de echte band van Albarn (Blur) en nu een derde album aflevert, zoals een echte band dat zou doen. De recensie van MTV is van twijfelachtige kwaliteit, maar dit hadden ze correct. “What are we supposed to make of Gorillaz? Were they a side project? A piss-take? Or — dare I say it — an actual band?”

14. To Binge ft. Little Dragon
Zachtjes je voet op de grond tappen en genieten. Dit is een Cubaanse Plastic Beach zon hoog aan de hemel en een sigaar tussen je vingers geklemd. Je kunt het album als saai bestempelen als je bij deze plaat bent aangekomen (of vier platen geleden), maar u heeft ongelijk. Stilletjes genieten is ook genieten.

15. Cloud Of Unknowing ft. Bobby Womack en Sinfonia ViVA
Bobby Womack is een held. Wel een langzaam nummer gezien het album bijna ten einde is. Lekker weg dromen. Palmen, witte stranden, stripfiguurtjes… Misschien is het niet de bedoeling dat we afsluiten met een feest? Misschien vind Albarn het fucking triest? Het zou de 16 nummers (en dus de lengte) verklaren…

16. Pirate Jet
Nee! Het is alweer over. We gaan eruit zoals we er ook ingingen, een nietszeggende tune. De tekst komt in “It’s all good news now”. Dat weet ik nog zo net niet. Al hoewel, de rum vloeit rijkelijk. Het is rustig, de Gorillaz kunnen redelijk stand houden op hun nieuwe onderkomen. Misschien is het ook wel goed zo?

Het is geen Demon Days en het bevat geen Clint Eastwood of Feel Good Inc. dus hoe goed kan Plastic Beach zijn? Ik tel zo’n 10 goede nummers en ruim genomen zijn er 14 nummers die variëren van ‘lekker’ tot ‘erg goed’. Plastic Beach is dus iets te lang en laat stiekem een onbehagen gevoel achter, maar is op zichzelf wel een goede plaat.

Eindscore: 8

UPDATE 17 maart 2010: Havana – het tijdschrift van de Hogeschool van Amsterdam – bevat ook een recensie van dit album van mijn hand. Op pagina 28 (PDF) geef ik ‘m 3 sterren.