Regie: Oliver Stone
Cast: Michael Douglas, Shia LaBeouf e.a.
Kijkwijzer: 6, geweld, angst, grof taalgebruik

Er kwamen een hoop goede zaken bovendrijven in het jaar 1987. Zo ook Wall Street met Charlie Sheen als de jonge aandelenhandelaar Bud Fox en Michael Douglas als Gordon Gecko. Legendarisch zou de film uit mijn geboortejaar zijn, of minstens ‘enigszins legendarisch’. Het is nu 2010 en we zijn een financiële crisis rijker, daar zou Oliver Stone toch iets mee moeten kunnen.

Nee, toch niet. Alexander (2004) en World Trade Center (2006) waren al verre van geweldig dus W. (2008) over het leven van George Bush sloeg ik over. Wall Street: Money Never Sleeps kan je ook gerust laten liggen. Gordon Gecko komt namelijk vrij uit de gevangenis (vanwege het handelen met voorkennis en oplichterij etc.) om vervolgens weer een nieuw plannetje te smeden om snel veel geld te verdienen over de rug van een ander.

Je zou verwachten dat de afgelopen (?) crisis goed omgesmolten kan worden voor een verhaallijn met beurs boef Gecko en de ambitieuze Jake Moore (LaBeouf), maar naast wat hele makkelijke referenties blijft dat uit. We krijgen in plaats daarvan een smoezelig persoonlijk conflict met de dochter van Gecko, toevallig de verloofde van Moore. Geld slaapt dan misschien niet, maar ik wel. Deze film is helemaal niet legendarisch. Gordon Gecko is wel een stoer personage, maar niet als hij eigenlijk precies hetzelfde flikt als in 1987. Had ik al geschreven over de bedroevende Shia LaBeouf. Leuk in Transformers hoor, als Megan Fox er is om de boel af te leiden, maar niet in een serieuze film. Een aanfluiting!

Eindcijfer: 5