De eerste werkdag van 2011 (maandag 3 januari) was het gelijk raak: Goldman Sachs investeerde $400 miljoen keiharde Amerikaanse dollars in Facebook in een poging vriendjes te worden met CEO Mark Zuckerberg. Het is belangrijk om vriendjes te zijn met de man die in 2010 niet alleen op de cover van het Logfather.com 2010 Jaaroverzicht schitterde, maar ook verkozen werd tot Time’s Person of the Year, omdat zijn bedrijf hoogstwaarschijnlijk in 2012 de beurs opgaat. Nu vrienden worden met de 24-jarige Harvard-dropout staat garant voor een hoge premie aangezien Goldman Sachs het ‘publiek gaan’ van het sociale netwerk zo goed als zeker zelf zal begeleiden. Leuk voor Mark, maar het uitgeven van aandelen onderstreept nog eens duidelijk de mega omvang van wat ooit een onschuldig web 2.0 idee was (zie The Social Network).

Het nieuws dat juist Goldman Sachs (zie ook Inside Job en Capitalism: A Love Story) de investering deed is niet mals. Het is deze investeringsbank die door veel Amerikanen gezien wordt als dé aanstichter van de financiële crisis in het land nadat o.a. Sachs de huizenmarkt-bubble opblies.

Wel leuk voor Zuckerberg die zelf bijna $7 miljard waard is want door de investering kreeg zijn uitvinding de papieren waarde van $50 miljard kreeg opgespeld. Toch ziet het er niet naar uit dat het bedrijf transparanter zal worden als het de beurs opgaat, zoals gebruikelijk is in verband met de informatieverstrekking aan investeerders. Jon Stewart onderstreepte in zijn uitzending nog maar eens dat geheimhouding en de voortslepende privacy-issues niets zijn om trots op te zijn.

Misschien nog wel schokkender is dat Goldman Sachs er om bekend staat allerlei financiële wetgevingen en richtlijnen eenvoudig te omzeilen en dat met de bewuste $400 miljoen gelijk ook doet. Normaal gesproken zijn beursgenoteerde bedrijven verplicht hun investeerders en de bijbehorende bedragen te publiceren, maar doordat Sachs haar klanten aanbiedt nu al te investeren staat het bedrijf garant voor vele anonieme suikerooms. In dit geval geen goede reclame voor Facebook als je bedenkt het het netwerk in 2010 vooral in het nieuws was door wazige privacy-regels.

Om het sprookje de nachtmerrie compleet te maken: toen Google de beurs opging in 2004 verstuurde het expliciet een bericht aan toekomstige investeerders om het civiel te houden: geen achterkamer-politiek en duistere dealtjes. Goldman Sachs negeerde het advies, probeerde tegen John Doerr van Kleiner Perkins (één van Google’s eerste investeerders) aan te schurken en werd prompt door de zoekmachine buitengesloten. $130 miljoen aan premies ging verloren en het is een perfecte voedingsbodem voor de theorie dat Goldman Sachs, nog wat recht te zetten heeft.