In de middeleeuwen (en ver daarna) richtte het plebs zich tot de kerk om invulling te geven aan hun leven en om kwaad van goed te onderscheiden. Als je een zonde of overtreding beging betaalde je de kerk een zogenaamde aflaat en werd je naam gezuiverd. Tegenwoordig kijken wij naar de overheid. Dus als een leek zich ineens bedenkt dat de cookies die heel veel sites op de computer van een bezoeker opslaan (bijv. als je, je wachtwoord wilt laten onthouden) inbreuk op de privacy zouden kunnen bewerkstelligen, blokkeert hij deze niet gewoon in zijn browser, maar is er net zo opeens het geluid om een herziende Telecommunicatiewet. Omdat het makkelijk is. Omdat we nog niet genoeg regeltjes hebben. Omdat we niet weten hoe een browser werkt.

Omdat we niet weten wat een browser is.

Hoewel het merendeel van de cookies anoniem is en niet aan een persoon (hoogstens aan het IP-adres van een computer) gekoppeld, is er ook al een volg-me-niet-register beschikbaar. Nogmaals, in elke browser zit een schakelaar of tabblad met privacy instellingen en cookies zijn daar eenvoudig te blokkeren. Dat kan in Internet Explorer, Firefox (dat is beter), Chrome (dat is van Google), Opera (dat is voor de Mac, van Apple) en Safari (dat is van Apple). Je zult dan wel elke keer dat je een site bezoekt je gebruikersnaam en wachtwoord (mits van toepassing) moeten invullen.

Maar de inzet van cookies door bedrijven (al dan niet om na te gaan welke websites je bezoekt) is nog niet verboden. En het moet wel verboden worden. Van de PVV. Henk en Ingrid moeten namelijk ongestoord kunnen surfen over het interweb en de bedrijven die hun informatie willen opslaan zijn allemaal graaiers. Want zo zwart-wit is ons land. Omdat er geen belangrijkere onderwerpen zijn dan cookies…