Regie: Nicolas Winding Refn
Cast: Ryan Gosling, Carey Mulligan e.a.
Kijkwijzer: 16, geweld, grof taalgebruik

Zack Snyder werd voor zijn stilistische beelden en slow-motion scenes in Watchmen en met name Sucker Punch door critici afgebrand. Het verhaal zou ondergeschikt zijn aan techniek waardoor de kijker zich in een ervaring bevindt waar het niets mee kan, waardoor het hele werk aan kracht verliest. Drive is ook een dergelijke ‘ervaring’, dit keer door een Europese, niet al te bekende regisseur. Kan Ryan Gosling(’s sixpack) een film dragen?

Gosling is de naamloze hoofdpersoon in Drive. Een automonteur en stuntman in het dagelijks leven, de bestuurder van vluchtauto’s in de nachelijke uurtjes. Hij heeft twee duidelijke regels voor zijn misdadige klanten: ze hebben exact 5 minuten om hun overval te doen en hij draagt geen wapen bij zich. Jammer, want daar had hij best gebruik van kunnen maken als een overval misloopt…

Het had ook voor wat actie kunnen zorgen. Drive biedt een combinatie van autoachtervolgingen, bloedige gevechten (bijna Tarantino-achtig) en door de jaren 80 geïnspireerde elektronica. De soundtrack (met titelsong Kavinsky – Nightcall) is namelijk nogal innemend, maar niet zoals algemeen aangenomen afkomstig uit de 80s. Het is een unieke combo die technisch lekker in elkaar steekt, maar waarvan het grote publiek zich zal afvragen wat ze hebben gezien, wat ze hadden moeten voelen.

Vergelijk het met het gevoel dat je waarschijnlijk had na afloop van No Country for Old Men. Het voelt niet als Hollywood aan en misschien komt het beter tot recht als video-kunstwerk dan speelfilm. Ryan Gosling levert in ieder geval een prima, robot-achtige hoofdrol af en daar heeft hij dit keer geen half ontbloot bovenlichaam voor nodig.

Eindcijfer: 8