Misschien was 2011 voor muziek wel het jaar van de remix. Hip-hop artiesten met inhoud. De combo van folk, indie en soul door artiesten die de helft zo jong zijn als het era waarin de muziek die zij maken ontstond. Elektronische invloeden in bijna elk genre. De commercialisering van dubstep. Oude legendes die het nog steeds kunnen en gloednieuwe artiesten die met hun debuut hoge ogen gooien. Voor ieder wat wils!

De Logfather Album Awards 2011!

1. Bon Iver – Bon Iver
Ik heb het opgezocht: in 2008 plaatste ik het wonderschone For Emma, Forever Ago op een derde plaats. Het was het debuut van Bon Iver, een artiest wiens naam ik alleen kende omdat ik een paar jaar eerder in het koude Wisconsin woonde. Het imago van dat maffe, koude bebaarde mannetje dat, dat prachtige album schreef uit puur liefdesverdriet zal hij nooit meer van zich afschudden, ook niet op het veel blijere tweede album. Dat is niet erg zoals het erg is dat ik destijds brons goed genoeg vond voor de mystieke raarheid die Bon Iver is. Nu dan toch het goud. Omdat echte liefde bestaat. Omdat liefdesverdriet een bitch is. Omdat je er overheen kunt komen. Er op en er overheen met een tweede album. Het is Bon Iver ook gelukt. Beste nummers: allemaal, het is het geheel, de ervaring.

Bon Iver – Holocene

2. Fleet Foxes – Helplessness Blues
Ouder worden. Uniek willen zijn ondanks de barsten van dat ouder worden. Baarden en natuur. In de recensie vroeg ik mij oprecht af of er niet “teveel bebaarde losers uit het bos zijn gekomen om een gevoelige plaat te maken”. Dat is met de kennis van nu helemaal niet erg, de twee boeiendste albums van 2011 zijn gemaakt door dergelijke ‘verliezers’. Beste nummers: Montezuma, The Plains / Bitter Dancer, Helplessness Blues, Someone You’d Admire, Grown Ocean.

Fleet Foxes – The Shrine / An Argument

3. Adele – 21
Wellicht onterecht en sowieso lelijk, passeerde ik Adele in de Single Awards. Een plekje laatst voor de teveel gedraaide radio-muziek van een anderzijds geweldige Britse stem. Enfin, nu alsnog de waardering. De hits kennen we nu wel, maar elk ander nummer op 21 is óók geweldig. Beste nummers: Set Fire to the Rain, I’ll Be Waiting springen er echt uit, maar tel elke hit mee als u er nog naar kunt luisteren.

Adele – Turning Tables (live at the Royal Albert Hall)

4. Drake – Take Care
In de 2010 Album Awards stond hij nog onder het kopje ‘Lauw water is niet koud en niet warm’, maar nu is Drake heet. “Maybe I was numb to it last year but you know I feel it now more than ever.” Zijn stem kan ik nog steeds niet voor de volle pond waarderen, maar de beats, samples en teksten zijn fijn genoeg om het geheel te dragen. Het geheel? Geile R&B om kindjes op te maken. Beste nummers: Over My Dead Body, Lord Knows (ft. Rick Ross), Doing It Wrong.

Drake – Marvins Room

5. M83 – Hurry Up, We’re Dreaming
Vóór de kraker Midnight City (#2 in de Single Awards 2011) had ik nog nooit van M83 gehoord. Geeft verder niets, er is geen verhaal of binding nodig: lekker zweven! In het intro schreeuwt de Fransman Anthony Gonzalez: “Carry on, carry one!”, dus daar wil ik bij deze gehoor aan geven… Beste nummers: Soon, My Friend, OK Pal, Echoes of Mine.

M83 – Midnight City

6. Mayer Hawthorne – How Do You Do
Vorig jaar was er de 31-jarige Aloe Blacc met zijn jazz’ige vocalen en instrumenten, nu is er de 32-jarige Hawthorne. Hippe, dure videoclips die nul aansluiting hebben op de muziek moeten de aandacht trekken, maar de muziek kan ook wel zonder eigenlijk. Beste nummers: A Long Time, Can’t Stop (ft. Snoop Dogg), No Strings.

Mayer Hawthorne – The Walk

7. James Blake – James Blake
James Blake is Mayer Hawthorne plus de intergalactische deuntjes waar ik zo van kan genieten. De elektronica die door Kanye West zo goed werden ingezet, die zelfs de meest tedere plaat dansbaar kunnen maken. Blake’s debuut staat als een huis. Beste nummers: Wilhelms Scream, Why Don’t You Call Me.

James Blake – Limit To Your Love

8. Gil Scott-Heron ft. Jamie xx – We’re New Here
Ik ontdekte de meesterlijke Brit Jamie xx (het hart van de meesterlijke band The xx) en hij maakte dit remix album van wijle held Scott-Heron. Intergalactische muziek krijgt een nieuwe dimensie door de poëzie van Heron en het rustige geluid van Jamie. Beste nummers: We’re New Here, I’ll Take Care of You.

Gil Scott-Heron ft. Jamie xx – I’ll Take Care of You

9. Tony Bennett – Duets II
Een levende legende die zingt met een te jong overleden soulzangeres en samen herinneren ze ons aan de schoonheid van muziek. Shit, ik had geen bijzondere interesse toen ze leefde, maar Body and Soul met Amy Winehouse doet haar missen. Er gebeuren wel meer bijzondere dingen op dit album: de opening is sterk genoeg om je opa en oma te overtuigen van Lady Gaga’s klasse… Beste nummers: How Do You Keep The Music Playing (ft. Aretha Franklin), On the Sunny Side of the Street (ft. Willie Nelson).

Tony Bennett ft. Amy Winehouse – Body and Soul

10. The Weeknd – House of Balloons
Uitgelekt in 2010, een hit in 2011. In de schaduw van landgenoot Drake werd het internet bestegen totdat een cult-hit was geboren. Innovatieve R&B/hip-hop was en is nog altijd welkom, Weeknd bracht het. In een drieluik zelfs: na House of Balloons volgde Thursday en twee dagen geleden het derde deel Echoes of Silence. Alle drie goed. Beste nummers: House of Balloons / Glass Table Girls.

The Weeknd – The Knowing

Weer een stap in de goede richting, maar waar gaat dit heen? Das Racist is ook een naam uit de ‘beloften’ van 2010. Begonnen als een grap (of is dat nog steeds), Relax is een echt debuutalbum. Gestoorde teksten en beats,  het geheel voelt onaf. Ik kan me voorstellen dat je geestverruimende middelen moet nuttigen om er verder mee aan de slag te kunnen, om het te kunnen begrijpen. Toch, het is weer een stap in de goede richting…

Fijntjes. Wilco – The Whole Love.

Nieuwkomer. EMA – Past Life Martyed Saints is een beetje maf en tekstueel niet erg sterk, maar toch lekker.

Raar, maar je moet ‘m luisteren. tUnE-yArDs – w h o k i l l en dat zijn dan de naam van de band en daarna de naam van het album.