In 2006 keek ik op school in Amerika naar de documentaire Invisible Children, over kindsoldaten in Oeganda. “And now we’ll go back to our perfect lives and order a double quarterpounder”, merkte ik sarcastisch op tegen een klasgenoot toen we na afloop de lunchzaal inliepen. En dat is exact wat er toen aan de hand was: just another Afrikaans land waar geen grote belangen voor het westen lagen. In 2012 is dat nog steeds zo en om dezelfde redenen als die ik in 2006 omschreef is er niets aan gedaan. In oktober 2011 stuurde Obama 100 militaire adviseurs om de lokale troepen bij te staan. Meer een gebaar om de alleraardigste bedoelingen van Oeganda om terrorisme in buurland Soedan een beetje onder controle te houden, te compenseren.

Hoewel al meer dan 20 jaar gaande zijn er mensen die geloven dat er iets aan het geweld gedaan kan worden. In 2005 ging het eerste arrestatiebevel van het Internationaal Strafhof naar Joseph Kony uit. De statenloze rebellenleider heeft met zijn Lord’s Resistance Army in al die tijd zo’n 30 duizend (!) kinderen verminkt, vermoord of gedwongen voor hem te vechten. De beweging achter Invisible Children doet een poging daar in 2012 voor eens en voor altijd een eind aan te maken.

In een nieuwe poging Kony te lokaliseren heeft men de video Kony 2012 op YouTube geplaatst om de gewaagde campagne uit te leggen. Het doel is namelijk om Josphy Kony ‘bekend’ te maken zoals sterren als Rihanna en Mark Zuckerberg dat zijn. Kony heel letterlijk onder de aandacht brengen bij het grote publiek en dus uiteindelijk de politiek. Op Twitter lukt dat al aardig, sinds gisteren stroomt het kanaal vol met de hashtag #stopkony en is ‘Kony 2012’ trending. Kony2012.com is door de drukte continu onbereikbaar.

Naast de viral video en eigen Facebook pagina kunnen mensen ook traditioneel geld doneren. Een pakket met posters, stickers en twee armbandjes moet op 20 april 2012 Viral cook offline actie oproepen.

Ten tijde van dit schrijven heeft de video meer dan 4,2 miljoen views.