Regie: Joe Carnahan
Cast: Liam Neeson e.a.
Kijkwijzer: 16, geweld, grof taalgebruik

Vliegtuig stort neer in Alaska. Overlevenden moeten vechten tegen de kou en een roedel wolven. Liam Neeson is één van die overlevenden, uiteraard. Als je inmiddels Liam Neeson moe bent is dat begrijpelijk. Ik recenseerde Unknown en Taken was best een goede film, maar hij is altijd dezelfde onverwoestbare, meestal door boosheid gedreven, held. Ook in The Grey.

Okay, terug naar Alaska. Super koud, overal sneeuw en met dodelijke sneeuwstormen. Zoals je zou verwachten eigenlijk. De titel slaat vooral op het gevaar van uit de kluiten gewassen wolven. De roedel volgt een groep van zeven overlevenden en slaat elke keer dat het niet lukt om een kampvuur te maken toe. Eén voor één worden ze aangevallen en aangevreten. Ik ben nog nooit in Alaska geweest en ik ben nog nooit opgejaagd door wolven, maar tot dusver kan ik me inleven en wil ik geloven dat dit mogelijk zou zijn.

Het gaat mis als de matige CGI wolven wel heel erg slim blijken en sommige overlevenden (Neeson!) heel weinig last hebben van de erbarmelijke weersomstandigheden. Wetenschappelijk bewijs heb ik niet, maar een sprong van een gigantische klif naar een honderd meter verderop gelegen rij bomen is ook niet natuurgetrouw. En dat is het grootste probleem van The Grey, want de situaties trekken de kijker wel met zich mee, houden je op het puntje van je stoel. De groep mensen is niet bijster slim dus dat het merendeel het niet zal halen is duidelijk, maar je wilt wel graag weten hoe ze gaan en wie de wolven wel te slim af kan zijn. Een prima huurfilm.

Blijf wel tot na de aftiteling zitten, er volgt een scène van ongeveer 9 seconden.

Eindscore: 7