Voor iemand die begon in de tijd dat sommige type websites nog ‘weblog’ heette ben ik wel een beetje klaar met alle labels. Hoewel in het Nederlands al vaker gebruikt, begint men steeds vaker naar bloggers te refereren als ‘curatoren’. Immers, het gros van ons is continu bezig met een verzameling content en media zoals een curator in een museum een tentoonstelling samenstelt. Op SXSW werd dit jaar de Curator’s Code geïntroduceerd: twee symbooltjes waarmee bloggers kunnen aangeven wie de bron van de content is of wie hen er op heeft geattendeerd. Leuk, maar laten we ons vooral concentreren op het toevoegen van waarde, elke dag weer.

Als je wil aangeven waar je content hebt gevonden – beter bekend als ‘via’ of de bron – kan je dat aangeven met dit ‘ᔥ’ minuscule dingetje. Met ‘↬’ geef je diegene aan die jou verwees naar content, dus bijvoorbeeld iets dat je in een tweet tegenkwam. Buiten het feit dat geen bezoeker zal begrijpen waar deze symbolen voor staan, lijkt het internet zichzelf prima te reguleren.

Waar in de begin dagen angstvallig bronvermelding werd vermeden om bezoekers niet te verliezen aan die bron(nen) is het nu heel gebruikelijk transparant te zijn. Het werkt immers beide kanten op en als iedereen naar elkaar linkt is dat alleen maar goed voor de individuele resultaten bij zoekmachines. Het is ook niet (meer) erg om content van anderen te gebruiken of om deze van een begeleidende tekst te voorzien. Ik vind de titels van online uitgever Wayne Parker Kent een goed voorbeeld: Froot (waterkoeler content), Manners (mannen lifestyle), NSMBL (mode) en Culy (eten) vermelden heel duidelijk onder elk artikel de bron. Dit wil niet zeggen dat alle content lukraak is gekopieerd, maar het is wel duidelijk waar het vandaan komt.

Het blijft hoe dan ook belangrijk om waarde toe te voegen, met elk bericht weer. Ik was dan ook erg blij toen ik zag dat Ernst-Jan Pfauth in zijn recente Gij zult bloggen een hoofdstukje met deze titel schreef. Waarde toevoegen is natuurlijk mogelijk door zelf content te creëren (Damn Fresh doet dit bijvoorbeeld) maar dit laat ik even buiten beschouwing, het gaat nu over de remix, kopieergedrag. Video’s, foto’s, quotes, links, muziek, alles kan voorzien worden van scherp commentaar of gebruikt worden in een eigen verhaal. Voor dit blog schiet ik zelf bijna geen filmpjes of foto’s, maar ik gebruik dagelijks werk van anderen in mijn eigen teksten. Daar zijn elke maand duizenden mensen in geïnteresseerd.

Unieke content is niet gemakkelijk te vinden en het is daarom aanlokkelijk om filmpjes en muziek klakkeloos door te zetten (voor u is er Tumblr). Probeer je desondanks bij elk bericht af te vragen of het uniek is. Als het antwoord ‘nee’ is, is het misschien verstandig het niet te plaatsen óf om er iets meer tijd aan te besteden en er toch een eigen twist aan te geven. Vergeet niet dat waarde toevoegen ook mogelijk is door een unieke verzameling aan niet-unieke content aan te leggen. Denk aan mogelijke titels als ‘De 10 beste…’ en ’12 manieren om…’.

Met of zonder symbolen blijft het wel zo netjes en nuttig voor bezoekers om te linken naar de originele bron of pagina’s die aansluiten bij jou verhaal. Het is niet gezegd dat bezoekers doorklikken, maar de bron zal het zeker kunnen waarderen.