Het is de achilleshiel van elk webdesign: flexibiliteit in het bedienen van verschillende resoluties en beeldscherm maten. Door de jaren heen is het niet makkelijker geworden, maar er zijn wel duizend en één manieren bijgekomen om een site automatisch aan te laten passen, zeker handig voor tablets en mobiele telefoons. Voor Flash of touchscreen-mogelijkheden moet vaak alsnog worden uitgeweken naar een eigen applicatie. We schakelen naar de nabije toekomst, vorige week gepresenteerd door Google in de vorm van Project Glass. Een concept video over een montuur zonder glazen met alle functionaliteiten van je huidige smartphone.

Ondertussen loop ik door het huis met een HTC One X. Met een scherm van 4,7 inch een mega grote, doch slanke telefoon. Veel groter dan de meeste andere telefoontjes op dit moment, inclusief de iPhone. Enigszins onhandig, maar de afweging om voor deze telefoon of een andere te kiezen is nog simpel. Als je veel wilt gamen, video’s afspelen of als je grote handen hebt, dan is een groter touchscreen prettig (voor mij het laatste).

Terug naar Project Glass. Het ontwerp gaat nu over twee zaken: design van het fysieke brilletje en het interactie design van de software. Als sporadische brildrager – niet omdat ik als een hipster met een bril zonder sterkte op pad ga, maar omdat ik het alleen voor ver weg nodig heb – wen ik nooit helemaal aan de correctie en hoe de steuntjes op je neus voelen. Gaat iemand die geen bril nodig heeft zich wagen aan een functioneel montuur? Is het falen (hoewel de verkoopcijfers eerder wijzen op een afvlakking) van 3D televisie te wijten aan oncomfortabele brilletjes? The Guardian: “But without having tried a prototype on ourselves, they seem as though they would be vaguely intrusive if not downright creepy.”

Google Project Glass

Dan de software die we zien in de video van Google, nog een prototype, maar toch. Alles dat we zien is al mogelijk met andere apparaten, maar het bericht dat de metro vertraagd is op het moment dat je in de buurt komt van een station is verbluffend effectief. Foto’s maken van wat je voor je ogen ziet gebeuren is realistische science fiction. Of de vele notificaties van weer een social media dienst of mogelijke advertenties (Google’s grootste inkomstenbron) dan niet vervelend zijn? Persoonlijk wil ik de keuze wel maken om te wennen aan het montuur en always on data gevoerd te krijgen. Generaties na mij gaan dat doen, al zullen zij het slimmer (lens? bionisch?) willen.