Regie: Wes Anderson
Cast: Edward Norton, Bruce Willis, Bill Murray e.a.
Kijkwijzer: 12, geweld, angst, grof taalgebruik

Een comedy of actie spektakel, daar heb ik direct na afloop een mening over. Acteerwerk, camerawerk, verhaallijn, plotwendingen en personages zijn dan realistisch, spectaculair of ontzettend matig, bijvoorbeeld. Van Moonrise Kingdom had ik nog nooit gehoord en na afloop was ik sprakeloos. Woorden als ‘schattig’ en ‘lief’ kwamen voorbij, maar niet per se van mij. Wat moet je nu met een film als deze?

We maken kennis met een groep padvinders onder leiding van hopman Ward (Edward Norton). Padvinder Sam heeft de benen genomen – al staat het kamp op een eiland – en dus proberen ze hem met de lokale agent (Bruce Willis) terug te vinden. Sam heeft zijn plan overigens goed aangepakt en hij wil aan de andere kant van het eiland zijn liefje Suzy ontmoeten die daar in een vuurtoren woont.

Kinderen in films zijn gemiddeld genomen onwijs irritant door de jeugdige stemmetjes en mogelijk acteertalent dat nog natuurlijker in de vingers moet gaan zitten. Moonrise Kingdom heeft daar gelukkig geen last van. De kids doen hun best en de sterrencast draagt de rest van het verhaal met verve. Naast Norton en Willis valt Bill Murray op als de vader van Suzy. Niet gemakkelijk om op te vallen en om de film te dragen want regisseur Wes Anderson zorgt altijd voor uitzonderlijk vreemde situaties. Alles aan deze film voelt net een beetje anders aan. Als Sam en Suzy zich de halve film hebben ingehouden ontdekken ze heel ongemakkelijk ineens elkaars seksualiteit, op een strandje. Onder begeleiding van Franse muziek die op een speelgoed-platenspeler draait.

Moonrise Kingdom is in elk opzicht anders, wel exemplarisch voor het werk van de regisseur en zo aan het begin van de zomer prima te behappen.

Eindscore: 7