Is dat een belangrijk verschil? Nogal. Een televisie programma is op een vastgestelde tijd te ontvangen op een tv, tegenwoordig via internet ook terug te kijken of middels de set-up box on-demand op te roepen, maar het draait om die televisie. De streaming service Netflix pakt het anders aan met House of Cards: het complete eerste seizoen van de serie door David Fincher, met Kevin Spacey in de hoofdrol, is sinds 1 februari 2013 beschikbaar. Op de dienst zelf, die volledig via het internet werkt en zodoende op tablets, mobiele telefoons, computers, spelcomputers én tv’s is te ontvangen.

Opvallend, want het gespreid uitzenden van afleveringen dat televisie zo kenmerkt is een goede reden om bijvoorbeeld Game of Thrones, The Walking Dead, Suits en Mad Men te downloaden zodat je zelf kunt bepalen wanneer je wat kijkt.

House of Cards

Dienen zich gelijk andere vragen aan: hoe houdt je de aandacht van het publiek vast? Dave Winer stond aan de wieg van bloggen en podcasts en heeft in een blogartikel de suggestie gedaan dat er een systeem moet komen waarbij mensen alleen met elkaar kunnen praten als ze even ver in de serie zijn. One thing that’s missing from House of Cards, that you get from other serial dramas like Breaking Bad or Homeland, is the ability to discuss it with people online. It’s tough because people are either a few episodes ahead or behind.”

De Daily Beast schrijft: “Art, after all, is meant to be contemplated; junk food is meant to be consumed quickly, without thought or sentiment. Is House of Cards doing itself a disservice by urging viewers to watch so quickly?”

De critici kunnen het politieke drama in ieder geval waarderen, ik laat de beoordeling graag aan uzelf. Dat gaat toch weer downloaden worden want Netflix is in ons landje nog niet beschikbaar…