Heb jij je weleens afgevraagd hoeveel flessen cola je in je hele leven hebt gedronken? En hoeveel suiker dat bij elkaar zou zijn? Of wat de totale balans is van al je casino bezoeken ooit? Ik vraag het mij niet alleen af, ik probeer het weleens bij te houden en te onthouden. Dat werkt niet. The internet of things gaat dit voor ons doen. Computers en mobiele telefoons houden alles al wel bij, maar een fiets en een koffiezetapparaat gaan dat zonder externe apparatuur ook doen. Alles (dingen!) krijgt een unieke code (een IP- of een MAC-adres bijvoorbeeld) en gaat zoveel mogelijk zinnige en onzinnige gegevens verzamelen en delen met de gebruiker (en de producent).

Daar zullen ongetwijfeld hele nuttige toepassingen voor zijn (je hebt bijvoorbeeld geen fietscomputer meer nodig!) maar het voedt ook een ziekelijke honger naar data. Inzicht in je eigen leven. Dus hoeveel bakjes koffie heb je in je leven gezet? Hoeveel water was daar voor nodig? En vervolg vragen over efficiente en besparing, maar ook total anxiety waarbij je er voor wilt zorgen dat de optelsom van jouw dagelijks leven zo laag mogelijk blijft en je continu bewust bent van de cijfertjes achter elke actie. Ja, ik ben bang en optimistisch tegelijkertijd dat we van alles de totale impact inzichtelijk krijgen (zoals hoeveel dagen oud je bent). Het kind van morgen weet exact wat voor impact zijn of haar leven maakt op de wereld, hoeveel dat alles bij elkaar heeft gekost, wat de carbon footprint is enzovoorts, enzovoorts.

Voor nu heb ik geen idee hoeveel kopjes koffie er uit mijn machine thuis zijn gekomen, Nespresso heeft dit uiteraard haarfijn in een computer staan. Daardoor kunnen zij mij na exact zoveel cupjes een bericht sturen dat ik een ontkalkingsset moet aanschaffen. Het Britse Evrythng laat in een korte video zien hoe die laag van het internet der dingen er uit kan zien: