“Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan.”

Het is jammer dat ik de quote van kinderheld Pippi Langkous niet op video terug kan vinden (en er de hele film uit 1969 voor heb teruggekeken…) want wat is ‘ie goed!

In ‘Arbeidsethos van de toekomst: je moet helemaal niets’ had ik het vooral over inzet tonen op je werk, uitgedrukt in de uren die je ergens aan werkt. Maar precies dat is niet zo interessant! Je kunt beter een uur geconcentreerd aan iets werken dan een taak in een paar verloren kwartiertjes oppakken en met je hoofd nog vol naar huis gaan, natuurlijk! Collega’s die ‘overuren’ maken zijn of te langzaam of hebben teveel hooi op de vork.

Dat arbeidsethos is per definitie niet in een cijfer, niet in tijd, niet in afgevinkte taken, uit te drukken. Het is een gevoel dat je overbrengt op de werkvloer. Aan je collega’s die doorkrijgen dat je goed bent, dat ze op je kunnen vertrouwen. En het valt je baas ook op. Het is een verzameling heel veel kleine dingen die er voor zorgen dat je na twee eerdere verlengingen dat vaste contract krijgt.

Pippi Langkous is zo’n collega. Een hele prettige collega. Een Pippi krijgt het werk gedaan. Binnen de tijd. Soms meer dan op tijd. Met een glimlach. Goed van kwaliteit. Ook taken die Pippi nog nooit eerder gedaan heeft, worden toch opgelost.

En er zijn beren op de weg. Bij iedere taak weer. Geen project is helemaal hetzelfde. Er zijn randvoorwaarden en eisen en mensen met te weinig kennis roepen dingen, maar ondanks al die mogelijke excuses levert Pippi wel. Met creativiteit. Door hulp in te schakelen. Door samen te werken. Door gedegen advies te geven. Door alternatieven te bieden als het echt niet wil lukken. Ze weet continu of haar handelen bijdraagt aan een goede uitkomst, een tevreden klant of het einddoel bereikt.

Pippi Langkous is de belichaming van een goed arbeidsethos.