John Cleese over creativiteit

In 2003 interviewde Joël de Ceulaer voor de Belgische televisie John Cleese op diens ranch in Santa Barbara, Californië. Omdat televisie-rechten blijkbaar ook voor dit stokoude materiaal gehandhaafd blijven verwijs ik graag door naar een korte impressie van het interview waarin Cleese het over creativiteit heeft. Een prettig inzicht in een heel kort fragment:

Bijna alles wordt gedaan in een haast. Persoon A verstuurt persoon B een e-mail en een uur later volgt er een telefoontje met de vraag waarom er nog geen antwoord kwam op de mail.

Er is ook een haast tijdens het moment. En ik denk wat er gebeurt – we haasten ons ook om een beslissing te maken. We vragen ons af wanneer die gemaakt moet worden. Want er kan nieuwe informatie volgen. En even belangrijk is dat je creatieve kant daardoor ook kan stoppen. We weten allemaal hoe iets ’s avonds onduidelijk kan zijn, maar ’s ochtends glashelder. We hebben die tijd nodig.

Pale Blue Dot

Van de beste blog (Brain Pickings) die deze aarde kent geplukt: een animatie van een stukje Carl Sagan’s Pale Blue Dot (1994).

“From this distant vantage point, the Earth might not seem of any particular interest. But for us, it’s different. Consider again that dot. That’s here. That’s home. That’s us. On it everyone you love, everyone you know, everyone you ever heard of, every human being who ever was, lived out their lives. The aggregate of our joy and suffering, thousands of confident religions, ideologies, and economic doctrines, every hunter and forager, every hero and coward, every creator and destroyer of civilization, every king and peasant, every young couple in love, every mother and father, hopeful child, inventor and explorer, every teacher of morals, every corrupt politician, every ‘superstar,’ every ‘supreme leader,’ every saint and sinner in the history of our species lived there — on a mote of dust suspended in a sunbeam.”

Een tablet van papier

Ik ben misschien wel in m’n laatste Moleskine bezig. Voor als je het niet kent: Moleskine is een Italiaans merk notitieboekjes, herkenbaar aan een elastiek om ‘m bij elkaar te houden en een bladwijzer. Héél analoog. Je kunt kiezen uit blanco, geruit of gestreept papier, waar je dus, nou ja, op kunt kliederen vooral. Aantekeningen maken. Notuleren. Het staat vooral wel interessant.

Ik denk dat ik in m’n laatste bezig ben omdat ik een onmogelijk handschrift heb (kan sinds kort wel in blokletters schrijven, maar die zijn ook zo mooi niet) en tussen alle doodles heen toch niets terug kan vinden. Informatie terughalen in een bundel papier is serieus lastig. Ik gebruik voor een takenlijstje nu de standaard iOS Reminders en uitgebreide aantekeningen doe ik gelijk in een Gmail conceptbericht. Hit send for success!

In de toekomst (die is nu!) is er gelukkig ook een oplossing: Moleskine Smart Writing. Dat is een soort van echte pen die op papier werkt, maar gelijk alles dat je doet ook digitaal opslaat. In een app! Dus je hebt alles gelijk op bijvoorbeeld je iPad. Handig!

Check deze uitgebreide video tutorial als je precies wilt zien hoe dat ding werkt.

Muziek: Husky, KILL J, Justin Bieber, Kyteman, Flume

Vorig jaar maakte ik voor het eerst een lijst van de muziek die geen Logfather Awards gingen winnen: ‘Niet de Logfather Awards 2015’. Toch ook een leuk lijstje met onder andere Jett Rebel, Drake en Martin Garrix. Nu gaan we onvermoeid door met klappers die in de eerste drie maanden van 2016 opvielen. De Australische band Husky bracht I’m Not Coming Back al in 2014 uit, maar nu is er een hele toffe animatie bij gemaakt door het Britse Backyard Society.

Husky – I’m Not Coming Back

Lees verder

De leiderschapsrollen van Sir Alex Ferguson

“How had he been able to inculcate the benefits of teamwork above the role of an individual – particularly  among young, highly paid, intensely competitive characters? How had he managed to instil hope of a better tomorrow and the desire to win in a club that, prior to his arrival in 1986, had failed to win an English League championship for almost 20 years? How did he find and develop talent? How did he retain them? How did he set targets? How did he make people aspire to achieve the impossible? When did he give up on young players? How did he balance different levels of compensation? How did he cope with distractions, mete out punishment and instil discipline? How did he bounce back from setbacks or deal with press criticism or maintain balance in life? How did he think about competitors and deal with changes? How did he set aside his personal feelings for particular individuals? How did he prevent complacency from setting in? How did he prepare, plan and communicate? How did he maintain his enthusiasm and hunger?”

De antwoorden op deze vragen staan in het boek Leading, waarin de ervaringen van Sir Alex Ferguson als hoofdcoach van Manchester United (van 1986 tot 2013) worden vergeleken met zakelijk leiderschap.

Lees verder

Never grow up, it’s a trap

In ‘Advies van een cartoonist’ publiceerde ik een speech van striptekenaar Bill Watterson tegenover afstudeerders al eens in stripvorm. Ik moest er net aan denken omdat ik onderstaande foto voorbij zag komen. Watterson’s succesvolste personage Calvin is volwassen geworden en in pak gestoken denkt hij terug aan z’n jeugd. Avonturen die in de krantenstrip Calvin and Hobbes verschenen.

Calvin and Hobbes

“Creating a life that reflects your values and satisfies your soul is a rare achievement. In a culture that relentlessly promotes avarice and excess as the good life, a person happy doing his own work is usually considered an eccentric, if not a subversive. Ambition is only understood if it’s to rise to the top of some imaginary ladder of success. Someone who takes an undemanding job because it affords him the time to pursue other interests and activities is considered a flake. A person who abandons a career in order to stay home and raise children is considered not to be living up to his potential — as if a job title and salary are the sole measure of human worth.

You’ll be told in a hundred ways, some subtle and some not, to keep climbing, and never be satisfied with where you are, who you are, and what you’re doing. There are a million ways to sell yourself out, and I guarantee you’ll hear about them.

To invent your own life’s meaning is not easy, but it’s still allowed, and I think you’ll be happier for the trouble.”

Geur van papier (2)

Wat ik dus graag wilde laten zien in het vorige artikel: het eerste nummer van het tijdschrift Shot of Joy. Het tijdschrift van de blog het online magazine met dezelfde naam, gemaakt door vrouwelijke bladenmakers. Online-offline-Inception zeg maar. Met uitsluitend unieke content: fotografie, tekst, illustraties, alles is door of in opdracht van Shot of Joy gemaakt.

“Let’s Waste Time” staat er op de voorpagina naast een blote borst. Omdat ‘druk zijn’ tussen je oren zit. Omdat je af en toe ook niet wilt plannen en vooral niet wilt nadenken over hoe alles te jongleren. Even de knop om, stand-by modus, pas op de plaats.

Lees verder

Geur van papier

De geur van papier en inkt en de chemicaliën om het papier te bewerken zorgen voor een prettige geur van boeken (oud en nieuw) en sommige tijdschriften. Heel romantisch zullen boekwurmen dat vinden, maar het gaat hier dus om de combinatie van chemicaliën en hoe die naar verloop van tijd mengen en afbreken en dat is helemaal zo romantisch niet.

Zie deze infographic.

Maar het is fijn om papier in je handen te hebben. Vooral omdat het geen scherm is. Vooral als je vaak achter een scherm zit is het echt prettig om even naar iets anders te kijken.

Ik had het laatst met een klant over hun advertentie in FD Persoonlijk, een tijdschrift dat je bij de zaterdageditie van het Financieele Dagblad ontvangt. Dat blad is een mengeling van interviews met markante personen en willekeurige korte verhalen en dan opeens een horloge dat een ton plus kost. Een soort papieren Miljonairsfair. Het fijne van dat blad is dat er rust in zit. Dat je even niets moet. De 80-urige werkweek ondernemers die hun verhaal doen lijken op de pagina’s even adem te halen. Dan ratelen ze over kunst en antiek en de plekken die ze willen bezoeken als ze in één week elke dag op een andere plek konden zijn wat dus bijna altijd tot een onmogelijk reisschema leidt, onafhankelijk van je plek in de Quote 500.

Lees verder

Pippi Langkous zou zich niet druk maken om robots op de arbeidsmarkt

“Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan.”

Het is jammer dat ik de quote van kinderheld Pippi Langkous niet op video terug kan vinden (en er de hele film uit 1969 voor heb teruggekeken…) want wat is ‘ie goed!

In ‘Arbeidsethos van de toekomst: je moet helemaal niets’ had ik het vooral over inzet tonen op je werk, uitgedrukt in de uren die je ergens aan werkt. Maar precies dat is niet zo interessant! Je kunt beter een uur geconcentreerd aan iets werken dan een taak in een paar verloren kwartiertjes oppakken en met je hoofd nog vol naar huis gaan, natuurlijk! Collega’s die ‘overuren’ maken zijn of te langzaam of hebben teveel hooi op de vork.

Dat arbeidsethos is per definitie niet in een cijfer, niet in tijd, niet in afgevinkte taken, uit te drukken. Het is een gevoel dat je overbrengt op de werkvloer. Aan je collega’s die doorkrijgen dat je goed bent, dat ze op je kunnen vertrouwen. En het valt je baas ook op. Het is een verzameling heel veel kleine dingen die er voor zorgen dat je na twee eerdere verlengingen dat vaste contract krijgt.

Lees verder

Deadpool wijst je op de gevaren van teelbalkanker

Nu bijna een week in de Nederlandse bioscoop: Deadpool, echte naam Wade Winston Wilson. Voordat hij de straat op gaat om wraak te nemen op z’n vijanden heeft Wilson een normaal leven, maar dan hoort hij ineens aan terminale kanker te lijden.

In deze trailer legt de Marvel anti-held uit wat je kunt doen om teelbalkanker bij jezelf op te sporen. Het is de meest voorkomende vorm van kanker bij mannen tussen de 15 en 35 jaar jong, dus wel zo handig om even zelf te testen. En handig van dit stripfiguur om de doelgroep op de gevaren te wijzen!

Dit is de normale trailer: